برای ترم پاییزه آموزشگاه آزاد هنری ...که به اصطلاح معتبر (در نزدیکی میدان ونک)نیز هست برای آموختن کاریکاتور ثبت نام کردم .
نام نویسی من هم داستانی دارد که شروع آن به همراهی نمودن دوستم منیژه برای ثبت نام رشته نقاشی رنگ روغن آغاز شد آن روز حین ثبت نام منیژه به متصدی آنجا گفتم  در تراکت های تبلیغاتی شما عنوان نموده اید : آموزش کاریکاتور زیر نظر اساتید مجرب ...
حالا می شود نام این اساتید را بفرمایید و دوستم برای خود شیرینی گفت که من شدیدا به این هنر علاقمندم
متصدی از بالای عینکش نگاهی به من انداخت و گفت اساتید ما بهترینهای کشور هستند
و من از روی کودکی ! گفتم یعنی ارد بزرگ هم اینجا آموزش می دهند و ایشان گفت البته  و این شد آغاز ثبت نام من در کلاس .
اما در کمال تعجب دیدم استاد کلاس ما یکی از کاریکاتوریستهای درجه چندم است که کارهایش را در یکی از روزنامه ها گاه و بیگاه  می بینیم درد سرتان ندهم به آن آقا (مدرس) گفتم من برای شاگردی ارد بزرگ ثبت نام نموده ام و ایشان هم می گفت من درجریان نیستم چون اکنون دو ترم است که شخصا این کلاس ها را اداره می کنم ! و خبری از استاد ندارم به متصدی مراجعه کردم و ایشان گفتند عجله نکنید استاد برای یکی از نمایشگاه هایشان به خارج از کشور رفته اند انشالله می آیند و من ساده دل با این امید در کلاسها شرکت می نمودم اما حقیقتا از سروته کارها و حرفهای مدرس محترم چیزی عایدم نمی شد . تنها چیزی که مرا نگه داشته بود دیدن و استفاده از محضر استاد کاریکاتور ایران بود و تحمل کردم ترم به پایان رسید هیچ کس راضی نبود من در دل ارد بزرگ را نفرین می کردم که چرا می گویید می آیید و یک عده مثل من به امید استفاده از شما ثبت نام می کنند و بعد می روید خارج؟!.
دلم پر از گلایه نسبت به استاد بود چند روز پیش از آموزشگاه تماس گرفتند برای شروع ترم جدید دعوت کردند و من به متصدی گفتم استاد می آیند؟ و ایشان گفتند انشالله !

 نتیجه آن که سه روز پیش  از طریق  سرچگر یاهو به سایت استاد رسیدم

http://orod.ir

و ایمیل زدم و گلایه ها کردم
مدیر فنی سایت زحمت کشیده اند و پاسخی داده اند که مرا از دیشب شوکه نموده است.
بدین ترتیب که ارد بزرگ سه سال است که دیگر تهران زندگی نمی کنند و در مشهد تشریف دارند و دیگر آن که سفر خارج از کشور هم نبوده اند و  ضمنا در تهران بجز دانشگاه علم و صنعت ایران  در هیچ دانشگاه و موسسه آموزشی دیگر کاریکاتور را تدریس ننموده اند و به خاطر گرفتارهای بسیار و تحقیق و تالیف فرصتی برای این امر نیز متاسفانه ندارند .

حالا شما خودتان را بگذارید جای من !...
شما اگر جای من بودید با این آموزشگاه و آن متصدی چه می کردید؟