اين شعر هم آمد

بي آنكه گلي به گيسوي كسي بزند

همه چيز همان گونه ست كه بود

نه لبخندي اضافه شده

                         نه اندوهي كم

مثل اين است زني در دلم چاي دم مي كند

و زن كه در من اتاقي مجرد است

اهل موسيقي ست

اوراد باستاني خود را مي ريزد در خونم

جريان مي يابد در پشت پرده -لاي در-قفسه ي كتابها

                                                و اندوه مشتركمان

خواب است

شايد اين شعر هم خواب است

و زن از من رفته بيرون

هيچ اتفاق خاصي نيفتاده ست...

^{شعر طنز امر به معروف}

^{به من نيگا نكن آهاي برادر}

^{خودت مگه نداري خار و مادر !}

^{ماه و مگه تو نيمه شب نديدي}

^{مي خواي بگي تو خط لب نديدي؟}

^{صورت من يه كم اناري شده}

^{يه ريزه هم بتونه كاري شده}

^{امل بي سواد ژل نديده}

^{دهاتي خنگ ريمل نديده}

^{تقصير خياطاي رو سياهه}

^{مانتوي من اگه يه كم كوتاهه}

^{امون از اين شهر مقرراتي}

^{موارد فجيع منكراتي}

^{تو كوچه و تو سلف و دانشكده}

^{سهم من از خوشگلي نيم درصده}

^{خوشگلي تو خونه هم چه فايده}

^{مهموني شبونه هم چه فايده}

^{بابام كه عاشق چشام نمي شه}

^{عاشق لرزش صدام نمي شه}

^{برادر پلاسم ام همين طور}

^{دوستاي بي كلاسم ام همين طور}

^{فقط مي مونه كوچه و خيابون}

^{براي عرضه ي قشنگي يامون}

^{آهاي مدير پاك با سياست}

^{من كجا و اماكن و حراست ؟}

^{هم انقباضيه هم انبساطي}

^{كميته ي مخوف انضباطي}

^{نذار كه دلتنگي مو هي كش بدم}

^{خوشگلي مو كجا نمايش بدم}

^{حيفه جوونامون پسر بميرن}

^{كاري كنين جوونا زن بگيرن ....!}

باغ بلور

عاقبت او ظهور خواهد كرد

خاك را غرق نور خواهد كرد

دل ما را كه خشك و پژمرده ست

مثل باغ بلور خواهد كرد

روزي از اين كوير، اين بَرَهوت

ابر رحمت عبور خواهد كرد

دردها را ز سينه ها خواهد شُست

غصه ها را به دور خواهد كرد

دستِ پاكش ، هزار شاخه دعا

نذرِ اهلِ قبور خواهد كرد

آه! مي آيد او ، كه لبخندش

عاشقان را صبور خواهد كرد

اشتياق رسيدنش بي شك

چشم ها را نمور خواهد كرد

آه! سوگند مي خورم اي دل

عاقبت او ظهور خواهد كرد