چشمان زیبا و دریایی ات را وقتی به اشک می نشیند و قطره هایش 

      را با مهر سجاده تقسیم میکند هرگزاز یاد نخواهم برد...

      دستان مهربان و لطیفت را که بوی گلهای بهشت را در فضای وجودم

    می افشاند وروحم را را سر مست و سرشتم را عطر آگین میکند

  هرگز از یاد نخواهم برد...

شانه های گرمت را که همواره تگیه گاه دلتنگی ها و درد هایم بوده وهست

را هرگز از یاد نخواهم برد...

   مادرم:

 در این پهنای غریب زندگی محتاج کلام شیرینت هستم که باز هم چراغ مهربانی

و پاکی را برایم روشنایی بخشی.

بهترینم ای کاش لایق آن باشم که گوهری چون تورا تا ابد در سینه خسته ام

  حفظ کنم ....

 میدانم ..........میدانم که زیبا ترین واژه ها در مقابل روح دریایی ات

  حقیر و نا چیزند....

                      اما باز هم میگویم ...

      با تمام وجود  دوستت دارم...